Boje o Monte Cassino | Blog Patriotyczny
Boje o Monte Cassino | Blog Patriotyczny

 

Trzy natarcia na słynną górę


W styczniu 1943 roku na alianckiej konferencji w Casablance zapadła I decyzja o rozpoczęciu przygotowań do operacji „Husky” - lądowania sił alianckich na Sycylii. Był to sukces premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla, który uważał, że uderzenie przez Bałkany może przyczynić się do klęski Trzeciej Rzeszy oraz wyzwolić państwa Europy Środkowej.
13 maja zakończyła się kampania w Afryce i przygotowania do operacji „Husky” ruszyły pełną parą. 10 lipca oddziały amerykańskie, brytyjskie i francuskie 15. Grupy Armii gen. Harolda Alexandra wylądowały na Sycylii. Zajęły one wyspę i szybko przeniosły działania na Półwysep Apeniński. Lądowanie pod Salemo zmusiło oddziały niemieckie w południowych Włoszech do odwrotu. 21 listopada 1943 roku feldmarszałek Albert Kesseliing, dowódca broniącej Włoch niemieckiej Grupy Armii „C”, nakazał rozbudowę głównej pozycji obronnej, nazwanej Linią Gustawa. W tym miejscu zamierzał zatrzymać kierujących się na Rzym aliantów.

 

 

 

BOJE O MONTE CASSINO!


Linię Gustawa Niemcy zbudowali w najwęższym miejscu Półwyspu Apenińskiego. Drogi i linie komunikacyjne były tu nieliczne, a jedyna nizina na tym górzystym obszarze znajdowała się nad Morzem Tyrreńskim. Głównym szlakiem komunikacyjnym była droga nr 7, z jednej strony ograniczona morzem, a z drugiej górami. Do niziny przylegał masyw Aurunci, w okresie zimowym nie-możliwy do przebycia.
Na przełomie lat 1943/1944 amerykańska 5. Armia gen. Marka Clarka i brytyjska 8. Armia gen. OlMera Lesse’a dotarły do Linii Gustawa (Or- tona - Cassino - Minturno). Jedynym miejscem, gdzie alianci mogli wprowadzić do walki jednostki pancerne, była dolina rzeki Liri i prowadząca nią w kierunku Rzymu droga nr 6. Jednak natarcie nie było możliwe bez opanowania masywu Monte Cassino, który górował nad doliną Liri. Masyw ten ze względu na ukształtowanie terenu oraz wykonane przez Niemców umocnienia stanowił przeszkodę trudną do przebycia. Zdając sobie z tego sprawę, gen. Alexander zaplanował desant w rejonie Anzio, aby wyjść na tyły niemieckie, zmusić przeciwnika do odwrotu z Linii Gustawa, a następnie uderzyć na Rzym.
12 stycznia 1944 roku gen. Alexander wydał rozkazy dotyczące bitwy o Rzym. Jako pierwszy wszedł do wałki Francuski Korpus Ekspedycyjny gen. Alphonse’a Juina. Zada-niem francuskich dywizji złożonych z górali algierskich i marokańskich było oskrzydlenie od północy niemieckich pozycji i wyjście na tyły obrony w miasteczku Cassino. Natarcie Francuzów napotkało w masywie Monte Cassino silny opór niemieckiej 5. Dywizji Górskiej. Po kilkudziesięciu godzinach walk FKE został zmuszony do odwrotu...

 

https://atamanshop.pl/pl/4109-meskie-patriotyczne

 

PIERWSZA BITWA

17 stycznia 1944 roku, po przygotowaniu artyleryjskim, rozgorzała pierwsza bitwa o Monte Cassino. Główne zadania przypadły brytyjskiemu X Korpusowi i amerykańskiemu II Korpusowi gen. Geoflreya Keyesa. Miały one sforsować górskie rzeczki Garigliano i Rapido oraz utworzyć przyczółki, z których zamierzano rozwinąć dalszą ofensywę.
Po dwudniowych zaciętych walkach Brytyjczycy opanowali miejscowości Minturno, Tuffo, Tremensuoli i zorganizowali dwa przyczółki. Niestety, trzeciego dnia bitwy natarcie X Korpusu zostało zatrzymane przez kontratak niemieckiej 10. Armii gen. Hansa Vietinghoffa. Nie wiodło się również Amerykanom, którzy próbowali opanować miejscowości San Angelo i Cassino oraz wejść na drogę nr 6.

Pod niemieckim naporem musieli oni porzucić przyczółek nad Rapido w rejonie San Angelo, utworzony po czterech dniach krwawych zmagań. Mimo tych niepowodzeń, gen. Keyes rzucił do walki 34. Dywizję Piechoty, która po sforsowaniu rzeki Rapido miała zająć Monte Castellone i Massa Albanetta w masywie Monte Cassino. Bój z oddziałami niemieckiej 44. Dywizji Piechoty (złożonej w większości z weteranów walk pod Stalingradem) był tak zacięty, że dopiero po siedmiu dniach udało się opanować wzgórza wokół wioski Cairo. Natarcie Amerykanów wsparli Francuzi, którzy zajęli wzgórza Belvedere i Abate.

 

PIERWSZA BITWA , JAK PRZEBIEGAŁA?


Obrona niemieckiej 44. Dywizji w Cassino była tak dobrze zorganizowana, że w ciągu dwóch tygodni walk oddziałom 34, Dywizji udało się opanować jedynie kilka domów na skraju miasta. Większy sukces osiągnęły nacierające na wzgórze klasztorne (stało na nim sławne opactwo benedyktyńskie) pułki 34. Dywizji, które 2 lutego zajęły większą część Castellone. Cztery dni później dotarły na odległość 300 metrów od wzgórza klasztornego. Ponieważ południowa strona masywu Monte Cassino nie była w tym czasie atakowana, Niemcy mogli rzucić część sił przeciwko 34. Dywizji. Poniosła ona tak duże straty, że nie była zdolna do dalszej walki i musiała przekazać opanowany teren nowozelandzkiemu II Korpusowi.
22 stycznia nastąpił długo oczekiwany desant amerykański pod Anzio.


Gen. Alexander w meldunku wysłanym do Londynu pisał „Wydaje się, że osiągnęliśmy całkowite zaskoczenie”. Droga do Rzymu była otwarta, ale do-wodzący VI Korpusem pod Anzio gen. Lucas zamiast ruszyć do przodu, umacniał przyczółek nad morzem. Po latach premier Churchill napisał: „Przyszło nieszczęście i zniweczenie podstawowego celu operacji. Gen. Lucas ograniczył się do zajęcia przyczółka i wyładowania sprzętów i pojazdów”. Tymczasem dowództwo niemieckie szybko otrząsnęło się z zaskoczenia i skierowało pod Anzio I Korpus Spadochronowy oraz ŁXXVI Korpus Pancerny. Pomimo wielokrotnych ataków, nie udało się zepchnąć Amerykanów do morza.

DRUGA BITWA

15 lutego 1944 roku rozpoczęła się druga bitwa o Monte Cassino, której celem było odciążenie VI Korpusu pod Anzio. Nowozelandzki II Korpus gen. Bernarda Freyberga miał opanować wzgórze klasztorne Monte Cassino. Preludium do natarcia było zbombardowanie na prośbę gen. Freyberga klasztoru Benedyktynów przez amerykańskie samoloty. Na wzgórze klasztorne zrzucono 576 ton bomb. Nie przyniosło to jednak oczekiwanego rezultatu, gdyż Niemcy opuścili stanowiska obronne i skryli się w schronach wykutych w skałach, a obrócony w gruzy klasztor stał się twierdzą nie do zdobycia.


Po bombardowaniu i przygotowaniu artyleryjskim do natarcia na wzgórze 593 i klasztor ruszyła hinduska 4. Dywizja Piechoty. Walecznym Gurkhom udało się opanować część wzgórza 593 oraz d’Onofrio. Natomiast nowozelandzka 2. Dywizja Piechoty zajęła stację kolejową w Cassino. Sukcesy te podkomendni gen. Freyberga okupili znacznymi stratami (2400 poległych i rannych). Ale i tym razem aliantom nie udało się przełamać niemieckiej obrony. Najtrudniejszym zadaniem było opanowanie masywu Monte Cassino. Niektórzy dowódcy mieli duże wątpliwości co do sensowności dal-szych działań na tym kierunku. Gen. Juin uważał, że jego dywizje mogłyby przejść przez słabo broniony odcinek masywu w pobliżu miasteczka Atina. „Rejon ten jest - pisał gen. Juin - dogodnym punktem wyjściowym, którego tyły są powiązane z Rzymem. (...) Trzeba opanować Ati- nę, co jestem w stanie wykonać własnymi siłami FKE”. Jednak dowództwo 15. Grupy Armii nie zmieniło pierwotnego planu natarcia przez wzgórze klasztorne na tyły Niemców broniących Cassinoczęciu przygotowań do operacji „Husky” - lądowania sił alianckich na Sycylii. Był to sukces premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla, który uważał, że uderzenie przez Bałkany może przyczynić się do klęski Trzeciej Rzeszy oraz wyzwolić państwa Europy Środkowej.

 

https://atamanshop.pl/pl/4022-bluzy-damskie

 

13 MAJ


13 maja zakończyła się kampania w Afryce i przygotowania do operacji „Husky” ruszyły pełną parą. 10 lipca oddziały amerykańskie, brytyjskie i francuskie 15. Grupy Armii gen. Harolda Alexandra wylądowały na Sycylii. Zajęły one wyspę i szybko przeniosły działania na Półwysep Apeniński. Lądowanie pod Salemo zmusiło oddziały niemieckie w południowych Włoszech do odwrotu. 21 listopada 1943 roku feldmarszałek Albert Kesseliing, broniącej Włoch niemieckiej Grupy Armii „C”, nakazał rozbudowę głównej pozycji obronnej, nazwanej Linią Gustawa. W tym miejscu zamierzał zatrzymać kierujących się na Rzym aliantów.


Linię Gustawa Niemcy zbudowali w najwęższym miejscu Półwyspu Apenińskiego. Drogi i linie komunikacyjne były tu nieliczne, a jedyna nizina na tym górzystym obszarze znajdowała się nad Morzem Tyrreńskim. Głównym szlakiem komunikacyjnym była droga nr 7, z jednej strony ograniczona morzem, a z drugiej górami. Do niziny przylegał masyw Aurunci, w okresie zimowym nie-możliwy do przebycia...

 

 

DRUGA BITWA CO DALEJ?


Na przełomie lat 1943/1944 amerykańska 5. Armia gen. Marka Clarka i brytyjska 8. Armia gen. OlMera Lesse’a dotarły do Linii Gustawa (Or- tona - Cassino - Minturno). Jedynym miejscem, gdzie alianci mogli wprowadzić do walki jednostki pancerne, była dolina rzeki Liri i prowadząca nią w kierunku Rzymu droga nr 6. Jednak natarcie nie było możliwe bez opanowania masywu Monte Cassino, który górował nad doliną Liri. Masyw ten ze względu na ukształtowanie terenu oraz wykonane przez Niemców umocnienia stanowił przeszkodę trudną do przebycia. Zdając sobie z tego sprawę, gen. Alexander zaplanował desant w rejonie Anzio, aby wyjść na tyły niemieckie, zmusić przeciwnika do odwrotu z Linii Gustawa, a następnie uderzyć na Rzym.


12 stycznia 1944 roku gen. Ale- xander wydał rozkazy dotyczące bitwy o Rzym. Jako pierwszy wszedł do wałki Francuski Korpus Ekspedycyjny gen. Alphonse’a Juina. Zada-niem francuskich dywizji złożonych z górali algierskich i marokańskich było oskrzydlenie od północy niemieckich pozycji i wyjście na tyły obrony w miasteczku Cassino. Natarcie Francuzów napotkało w masywie Monte Cassino silny opór niemieckiej 5. Dywizji Górskiej. Po kilkudziesięciu godzinach walk FKE został zmuszony do odwrotu.
PIERWSZA BITWA
17 stycznia 1944 roku, po przygotowaniu artyleryjskim, rozgorzała pierwsza bitwa o Monte Cassino. Główne zadania przypadły brytyjskiemu X Korpusowi i -amerykańskiego.





TRZECIA BITWA


15 marca natarcie alianckie poprzedziło bombardowanie Cassino i wzgórza klasztornego przez 775 samolotów. Tego dnia rozpoczęła się trzecia bitwa o Monte Cassino. Najtrudniejsze zadanie - szturm na klasztor, znowu powierzono Nowo-zelandczykom. Bili się jak lwy, ale tak jak w lutym nie zdołali wyprzeć nie- mieckicłi spadochroniarzy. Nowoze-landzcy politycy zarzucali potem gen. Freybergowi, że wygubił sporą część męskiej populacji kraju.
21 marca gen. Alexander, widząc, że trzeci atak nie przyniesie rozstrzygnięcia, rozpoczął przygotowania do następnej operacji. Dowódcy 5. i 8. Armii opowiedzieli się za kontynuowaniem działań na dotychczasowych odcinkach. Pokiereszowany korpus nowozelandzki, który został wycofany z frontu, zastąpił w składzie 8. Armii polski 2. Korpus gen. Władysława Andersa.

 

https://atamanshop.pl/pl/4179-odziez-sport-termoaktywna-patriotyczna


10 MINUT GENERAŁA ANDERSA


Dwa dni później zapadła decyzja, że czwarta bitwa o Cassino rozpocznie się 11 maja 1944 roku. 24 marca gen. Anders otrzymał od gen. Leese’a pro- pozycję, aby to Polacy spróbowali przełamać niemieckie pozycje w masywie Monte Cassino, a następnie zająć Piedimonte. Było to właściwie ultimatum - polski dowódca otrzymał zaledwie 10 minut do namysłu.
Tak zapamiętał ten dramatyczny moment szef sztabu 2. Korpusu płk dypl. Kazimierz Wiśniowski: „Rozważając propozycję dowódcy 8. Armii, gen. Anders przeprowadził na głos rachunek sumienia: »Monte Cassino to twierdza, o którą walczyło wiele narodów, to twierdza znana na cały świat. Jeśli odmówię, to korpus będzie użyty w dolinie rzeki Liri, gdzie natarcie przyniesie również ciężkie straty, lecz rozrzucone na dłuższy okres czasu.

(...) Jeśli zdobędziemy Monte Cassino, a zdobyć je musimy, wysuniemy sprawę polską - obecnie tak tłamszoną - na czoło źagadnień świata i damy rządowi polskiemu nowy atut w obronie naszych praw. Wydaje mi się, że w obecnych warunkach dla dobra przyszłości narodu i jego dalszych pokoleń zestawienie zysków i strat - przy wykonaniu tego zadania - daje nam saldo dodatnie i stąd też straty przypuszczalne 3500 żołnierzy musimy wziąć na swoje sumienie«“.


TRZECIA BITWA, CIĄG DALSZY . . .


Ostatecznie Anders zgodził się. 0 swojej decyzji nie powiadomił na-czelnego wodza gen. Kazimierza Sosnkowskiego, przez co naraził się na zarzut niesubordynacji. „Biały pióropusz panu się śni” - ostro zganił go gen. Sosnkowski podczas inspekcji polskich oddziałów we Włoszech.
Gen. Leese w czwartej bitwie planował przełamanie niemieckiej obrony w dolinie rzeki Liri przez wyeliminowanie ufortyfikowanego masywu Monte Cassino. Brytyjski XIII Korpus gen. Kirkmana miał frontalnym natarciem sforsować rzekę Rapido, a polski 2. Korpus po opanowaniu wyznaczonychpunktów w masywie Monte Cassino nawiązać styczność z XIII Korpusem w celu zamknięcia pierścienia wokół wzgórza klasztornego.

Znajdujący się na południe od 2. Korpusu brytyjski X Korpus gen. Richarda MacCreeiy’ego miał osłaniać prawe skrzydło natarcia i wiązać siły przeciwnika na swoim odcinku. Po przełamaniu niemieckiej obrony na Linii Gustawa i Linii Hitlera do akcji miał wejść odwodowy kanadyjski I Korpus gen. Crerara, przedłużając natarcie XIII Korpusu wzdłuż drogi nr 6.
W nocy z 23 na 24 kwietnia 1944 roku oddziały 2. Korpusu rozpoczęły luzowanie brytyjskiej 78. Dywizji Piechoty.

--------------------------

 

Patriotyczne pamiątki gadżety Kliknij tutaj AtamanShop.pl

 

Producenci
Promocje
Czapka z daszkiem helly hansen snap
Czapka z daszkiem helly hansen snap
89,00 zł 71,20 zł
Koszulka Polo W Szoku damska miętowa
Koszulka Polo W Szoku damska miętowa
94,00 zł 75,20 zł
saszeta / Nerka Roomster granat
saszeta / Nerka Roomster granat
49,00 zł 39,20 zł
szt.
Koszulka męska FOOTBALL FANATICS
Koszulka męska FOOTBALL FANATICS
75,00 zł 60,00 zł
KOSZULKA Ciemna Strefa Mayway
KOSZULKA Ciemna Strefa Mayway
69,00 zł 55,20 zł
Koszulka OCTAGON logo klasyk
Koszulka OCTAGON logo klasyk
75,00 zł 60,00 zł
Koszulka Stoprocent ball
Koszulka Stoprocent ball
89,00 zł 71,20 zł
Okulary przeciwsłoneczne muchy czerwone
Okulary przeciwsłoneczne muchy czerwone
39,00 zł 31,20 zł
szt.
MONTANA farba BLACK BLK400-3020 Fire Rose
MONTANA farba BLACK BLK400-3020 Fire Rose
16,00 zł 12,80 zł
szt.
do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl