Historia noży szwedzkich
Nóż E Jonsson Mora historia i historia tych wspaniałych noży z Mora Sweden
Wcześniejsze dni
Kånå-Jerk Erik Jönsson lub po prostu Erik Jönsson, jest wnukiem Jönsa Perssona. Podążył za dziedzictwem biznesowym produkcji noży pod marką E Jönsson (wytłoczony E Jönsson). Przejął warsztat, w którym kiedyś pracował jego dziadek, a od 1908 roku jego ojciec i wujek Erik & Anders Jönsson.
Kånå-Jerk Erik Jönsson zaczynał jako producent noży w zakładach FA Anderssons Täljknivsfabrik (rÖnaboken Bygdemål i Mora strona 158) i KJ Eriksson.
KJE z personelem przed warsztatem w 1932 roku, wśród personelu jest Erik Jönsson
W księdze Mory:
„Mówi się, że kiedy Kånå-Jerk Jönsson sprzedawał swoje towary, miał ze sobą drugorzędne noże KJ z wybitym słowem UTSKOTT (odrzuć) na ostrzu. Zapytany, co oznacza stempel, mówi się, że miał kłamca: „Cóż, KJ połączył siły z kimś o tym imieniu i chce, żeby jego imię też było na ostrzu”.
Początek firmy
Firma była lokalnie znana jako „Kånå verkstaden” lub „warsztat Kånå”
Część początkowego wyposażenia została zakupiona z zamkniętej fabryki Johannesa Knagga.
W latach trzydziestych (prawdopodobnie w 1935 r.) Kråk-Anders Persson (K.A.PERSSON), kuzyn Erika Jönssona, nauczył się robić noże w warsztacie, a później zaczął działać na własną rękę. W latach 50. KA Persson zachorował i sprzedał cały swój inwentarz firmie Bröderna Jönsson.
Około 1936 roku firma zmieniła nazwę na Bröderna Jönsson po dołączeniu do firmy braci (John i Anders) Erika Jonssona. Bröderna Jonsson tłumaczy się jako „bracia Jonsson”. Znaczek Bröderna Jönsson nie został od razu przyjęty.
W księdze z 1939 r. „Dziadek właściciela Jöns” Persson zaczął w XIX w. robić zegarki uprzęży, dzwonki itp. Około 1929 r. obecny właściciel zaczął robić noże, a produkcja wynosi obecnie 30-40 tuzinów dziennie. Sprzedaż odbywa się głównie w kraju, ale część jest również eksportowana do Norwegii. Firma zatrudnia 8 osób, w tym czterech braci. Produkcja stali i żelaza według „Östnorsmetod”. Sprzedażą zajmuje się dwóch podróżników. Obecny właściciel Erik Jönsson urodził się w 1899 roku w Östnor i jest synem Andera Jönssona z Östnor o.h.h. Zegarek Kerstin Andersdotter z Öna.
W latach 50. i 60. były powszechne w USA, sprzedawane pod marką Bröderna Jönsson, ale także Norse Knife za pośrednictwem sprzedaży wysyłkowej.
Po śmierci braci w 1987 roku firma prowadzona przez Erika (syna Johna Jönssona), a jego kuzyn Holger (syn Andersa Jönssona) rozpoczęli produkcję noży z oryginalnym stemplem E Jönsson. Warsztat nadal produkuje noże w małych ilościach.
Są ostatnimi tradycyjnymi producentami noży, którzy nadal działają, poza grupą MoraKniv, ale z ograniczonymi małymi ilościami. Erik ma teraz ponad 70 lat, a Holger ponad 90 lat.
był ciekawy artykuł o E Jönsson ze wspaniałymi zdjęciami wyprodukowanego przez nich noża lufowego z lat 60. oraz zdjęciem pary nożyczek pf z katalogu z 1947 r. Sprawdź blog, aby znaleźć inne świetne artykuły
„Biuro Jönssona nie ma komputera, a firma nie ma strony internetowej. Listy, cytaty i faktury są nadal pisane na starej maszynie do pisania. To warsztat z minionej epoki, a przy każdym wykonanym nożu nie można oprzeć się wrażeniu, że Każde ostrze zawiera coś z historii Mory i duszy tej niezwykłej rodziny”.
Z warsztatu powstał prawdopodobnie najmniejszy nóż Mora w historii. Jest to ostrze o długości 3,5 cm z rękojeścią w kształcie pocisku. Nóż siedzi w futerale i chce się go użyć, wystarczy wyciągnąć nabój z łuski i obrócić ostrze na zewnątrz. Według Erika Jonssona „Wiele z nich zostało wysłanych do Wielkiej Brytanii, a faceci, którzy palili fajkę, używali ich do czyszczenia fajki”.
W dniu 12.02.2020 gwałtowny pożar zniszczył starą fabrykę noży. W tej chwili przyszłość firmy nie jest znana.
Według Erika Jonssona maszyna do polerowania zapaliła się.
Niewiele udało się uratować. rzeczy takie jak stara Katrin Jöns Persson i stara maszyna „Märta” zostały utracone.
Zachowało się kilka starych noży i stempli.
Przyszłość firmy jest niepewna, ale zapytany, czy istnieje możliwość odrodzenia się przez kogoś z rodziny, Erik odpowiedział: „Nie brzmi to prawdopodobnie. Ale nigdy nie wiadomo”.
